
New Page 1
هموطن آنلاین - حسین
زندباف امسال با تهیهکنندگی فیلم «زبان مادری» به کارگردانی قربان محمدپور در
جشنواره فجر حضور دارد. اما امسال برای زندباف اتفاق دیگری هم رخ داده و آن تقدیر
از سه دهه فعالیت وی در سینمای ایران است. زندباف از مدرسه عالی سینما و تلویزیون
پیوندش را با سینما آغاز کرده و با دستیاری کارگردان در فیلم «عزیز قرقی» پا به
سینمای حرفهای گذاشته.
حسین زندباف کارنامه پر و پیمانی دارد و تاکنون در تولید بش از 80 فیلم همکاری
داشته، «شبهای روشن»، «مومیایی 3» و «بوی پیرهن یوسف» تعدادی از شاخص ترین آثار این
تهیه کننده و تدوینگر است.
بعد از سه دهه فعالیت در سینما در این دوره از جشنواره فجر از شما تقدیر میشود،
نظرتان در این مورد چیست؟
_ حسین زندباف: طبیعتا خوشحالم و لذت میبرم. حس میکنم زحماتی که کشیدهام به
ثمر نشسته و جواب داده. تاثیر مثبت این تقدیرها روی جوانان بیشتر است، کسانی که
میخواهند در این زمینهها کار کنند متوجه میشوند اگر زحمتی بکشند،این زحمات بی
پاسخ نمیماند و روزی پاسخ زحماتشان داده میشود. اثر این اتفاق روی کسانی که وارد
حوزه کاری ما میشوند بیشتر است و همین باعث شادی و نشاط من است.
چطور وارد سینما شدید؟
ـ دهه 40 مدرسه عالی سینما و تلویزون برای استخدام امتحانی برگزار کرد، اتفاقا
امتحان ما مثل کنکور بود، در این امتحان قبول شدم و بعد از ورود به مدرسه فهمیدم
سینما و تلوزیون به چه صورت است. یادم هست که دوره اول پذیرش این مدرسه بود.
به این وسیله بود که جذب سینما شدم. من دانشگاه تهران میرفتم و دوست داشتم رشته
فنی دانشگاه تهران قبول شوم.اما دانشکده علوم قبول شدم و به نظرم دست تقدیر بود که
مرا به سینما آورد. (میخندد)
تا قبل از وروردم به مدرسه سینما و تلویزیون سینما را مانند مخاطبان عادی که پرده
نقره ای را دوست دارند دوست داشتم. در واقع ورود من به سینما بر اساس تصادف صورت
گرفت و اگر من آگهی استخدام آن مدرسه را در روزنامه نمیدیدم شاید الان جای دیگری
مشغول فعالیت دیگری بودم.
چه کسانی بر شما تاثیر گذاشتند و باعث پیشرفتتان در سینما شدند؟
ـ خیلی از بزرگان سینما روی من تاثیر گذاشتند. مثلا همکاری با مرحوم نادر
ابراهیمی برای من یک کلاس درس بود. به نظرم او تنها آدمی بود که در زمان خودش در
تهیه و تولید فیلم آنقدر مقررات داشت و این مقررات را رعایت میکرد که بسیار بسیار
دلچسب و اصولی بود.
به نظرم اگر در فیلمهایی که بعد از انقلاب تهیه کردهام نکته مثبتی وجود دارد و و
در روند تولید آنها اتفاق سویی نیفتاده است،همه اینها تحت تاثیر آییننامههایی است
که مرحوم ابراهیمی تهیه و تدوین کرده بود.
بعدها و در عرصه تدوین هم من تحت تاثیر بزرگانی بودم که الان در قید حیات نیستند.
مثل آقای ایرج امامی، مهدی رجائیان، ایرج گلافشان، موسی افشار و مهرزاد مینویی که
ارادت خاصی نسبت به ایشان دارم. به نظرم آقای مینویی خیلی صادق و پاک بود.
سینماگران مطرحی مانند مرحوم مهرداد فخیمی و خیلی از بزرگان این رشته تاثیر زیادی
روی من گذاشتند، آقای طاهری و منوچهر صادقپور که اولین فیلمم در سینما را در کنار
این بزرگان کار کردم.
انسان از اطرافیان تاثیر میگیرد و من سعی کردم از آدمهای اطرافم یاد بگیرم. محیط
کار و کار برایم مقدس است و تلاش کردم از حاشیهها پرهیز کنم و الحمدالله تا کنون
اتفاق سویی برایم نیفتاده است.
در این سه دهه فعالیت از سینما چه چیزی یاد گرفتید؟
ـ من رابطه تنگاتنگی با سینما داشتهام، فیلم تدوین میکنم، تهیه کنندگی هم
تجربه کرده ام، با سینماگران مطرح و شاخص همراه و همصحبت بودهام، از حضور آنها
بسیار آموختهام، بالاخره سینماست و مسائل فرهنگی در آن جاری است، شما مجبورید که
با ادبیات و در مجموع همه هنرها ارتباط داشته باشید و به نظر من همین موضوع ذهن یک
فعال در این حوزه را پرورش میدهد.
بهترین خاطرتان از جشنواره فجر چیست؟
ـ اینکه نامزد شدم و به من جایزه ندادند! (می خندد) در دوره سیزدهم جشنواره فجر
من برای فیلم «حمله به اچ 3» نامزد دریافت سیمرغ بلورین در بخش تدوین بودم. از آقای
ابراهیم حاتمیکیا که در آن دوره داور بود پرسیدم که برنده شدهام یا نه و بعد گفتم
که روی سن نمیتوانم بروم و زمین میخورم!!
آقای حاتمی کیا گفت نه، جایزه نگرفتهای، یادم هست که آخر سالن تالار وحدت نشسته
بودم و موقعی که من را به عنوان برنده سیمرغ اعلام کردند چنان جیغ زدم که توجه همه
سالن به من جلب شد! وقتی برای دریافت جایزه روی سن رفتم جایی را از خوشحالی
نمیدیدم.این یکی از بهترین خاطرات من از جشنواره فیلم فجر است که در ذهنم نقش
بسته.
به نظر شما بهترین کارتان تا به حال کدام اثر بوده است؟
ـ تمام کارهای من مانند فرزندانم هستند و نمیتوانم از بین آنها انتخاب کنم.
به نظرم بهترین کارم همه کارهایم است، برای همه شان زحمت کشیدهام و وقت گذاشتهام،
نمیتوانم بین آنها کاری را انتخاب کنم.
|